Na portalu znajdziesz smutne obrazki, opisy gadu gadu, mroczne wiersze, wierszyki, opowiadania. Smutny portal dla smutnych nastolatek i nie tylko. W jednym miejscu znajdziesz smutne wiersze oraz mroczne obrazki - prawda, że fajnie? Mam nadzieję, że będziemy organizować ciekawe konkursy z nagrodami. Podsumowując krótki wstęp napiszę tylko, że panuje tutaj smutek, mrok, a także śmierć. Zapraszam do częstych odwiedzin.
| Ostatnio poruszane tematy |
|
|
Separacja i rozstanie należą do podstawowych doświadczeń człowieka. Życie ludzi rozpoczyna i kończy się rozstaniem. Płud musi opuścić ochronną powlokę brzucha matki, a ludzka śmierć jest końcem wszelkich związków i nieodwracalnym pożegnaniem się ze światem. Również przez całe życie człowiek doświadcza różnego rodzaju rozstań. Jedne są chciane, a inne należą do niechcianych. jedne są zawinione, inne natomiast niezawinione. Człowiek przez całe życie rozstaje się z ludźmi, miejscami, do których przywykł i czasem...
Żałoby także należy się nauczyć.
Niektórzy nie są w stanie zaakceptować i pogodzić się z rzeczywistością po śmierci kogoś naprawdę bliskiego. Zachowują się tak jakby ta najbliższa osoba nadal żyła. Na przykład rozmawiają z nią, gotują dla niej, piorą jej rzeczy. W ten sposób przejawia się u nich wyraz głębokiej depresji, tęsknoty i niemożliwości, a nawet niechęci do pogodzenia się ze śmiercią. Zachowanie takie nie ma jednak nic wspólnego z żałobą. Ukazuje jedynie jak głęboko zrozpaczony jest człowiek po utracie kogoś bliskiego i dowodzi, że potrzebuje on pomocy...
Śmierć trzeba akceptować jako część życia.
 Umieranie jest ogromnym problemem psychologicznym nie tylko dla umierającego, ale także dla tych, których jego śmierć pogrąża w żałobie. Muszą oni odpowiedzieć sobie na pytanie, jak powinni się zachowa, jak może wyglądać ich dalsze życie, jak powinni je dalej ułożyć.
Łatwiej jest, gdy człowiek bezpośrednio stykający się z umieraniem i śmiercią ma już przemyślany stosunek do tych wydarzeń. Ludzie, którzy akceptują śmierć jak naturalną i nieuniknioną kolej rzeczy, potrafią tez łatwiej zaakceptować śmierć bliskiej osoby. Są więc przygotowani do ostatniego pożegnania i dlatego łatwiej jest im także nieść pomoc umierającemu, troszcząc się o jego rodzinę, okazać zrozumienie i być pomocnym w tak trudnej sytuacji...
Jak można pomóc umierającemu?
 Człowiek umierający najczęściej chciałby być blisko ludzi, których zna, kocha i którym może zaufać, czyli rodziny, krewnych oraz przyjaciół. Wskazane więc jest, aby osoby, które będą miały kontakt z umierającym, zastanowiły się nad swoim stosunkiem do śmierci. Swojego nastawienia nie powinny jednak narzucać innym. Umierający może mieć zupełnie inny stosunek do śmierci i należy to uszanować.
Umierającemu trzeba pozwolić odejść. Pomóc umierającemu to znaczy pomóc mu spokojnie odejść. Bliscy także powinni przygotować się do tego pożegnania i zapewnić odchodzącej osobie najlepszą możliwą pomoc w trudnym okresie rozstania się z życiem...
 Umieranie to czas przejścia od życia do śmierci. Proces ten może dokonać się zupełnie nagle albo ciągnąć się przez dłuższy czas. Może odbyć się spokojnie i naturalnie bądź też w cierpieniu, walce z bólem i strachem. Fakt , że człowiek jest śmiertelny, zajmował ludzi od zawsze. Religie, kierunki filozoficzne i ruchy mistyczne próbowały rozwiązać sens życia. W nowoczesnych społeczeństwach śmierć jest często tematem tabu. Umierający, starzy, ale nie chorzy ludzie umieszczani są w szpitalach, podobnie jak chorzy z szansą na uleczenie. Wydaje się, że współczesny człowiek zapomniał, że śmierć jest przecież nierozłącznie związana z życiem...
Smutaski.pl na naszej klasie!!
Dodaj się do znajomych na naszej klasie! Kliknij tutaj i dodaj profil do znajomych! Stwórzmy duży smutny profil, Jedyny oryginalny profil smutaski.pl ;-)
Zapalmy świeczkę na cześć tych, którzy dziś zginęli
Brak imienia…
Powszechnie znanego.
I brak twarzy…
Pozbawiony sumienia.
Lecz bez skazy.
Bożka brat w snach znany..
Boskością obdarzony,
używał swej władzy,
na polach bitwy,
z góry wygranej.
Pukiel włosów odcinając,
odbierał wiarę.
I nad życiem..
I nad tym co przyziemne..
Jak miłość i przyjaźń.
Nie kryjąc oblicza,
nie oczekując chwały.
Nie czekając na łzę.
Która otulała by ramiona.
Poległe…
Widząc własne znamiona.
Posłuszny mocą,
jakim rozkazom służył…
Posłuszny…
Lecz się zadurzył.
Serce jedno, w nim zabiło.
Jakie niegdyś milion uciszył.
Skrzydła czarne pobielały.
Wzlatując, nabrał chwały…
Świat będąc u stóp.
Oddał by…
Móc czuć.
Pierwszy raz spojrzał z dołu,
By miłość swą wznieść,
Ukoronować…
I obok niej siąść.
Nektar miłości wypić…
Ręka rękę trzymała…
Lecz ona kochać już nie umiała.
Boskością obdarzona,
odepchnęła skrępowane ramiona.
Biedny tanatos, zapomnienia szukał.
I w zapomnienie wyruszył..
Sam jak płomień który się ledwie tli,
Nie pytając o nic…
I nie znając drogi…
Która się niebawem skończy.
Niech smutek będzie dla nas...
Najgłębszy smutek szczęścia...
Nie jestem stworzony do miłości...
Kiedy ciało jest smutne...
|